Maar de timmerman had een gat in zn drukke agenda en kon de kast bij ons maken!

Dit was vrijdagmiddag klaar, zaterdagochtend kwamen ze het afmaken…
de timmerman zei: ik kom zaterdag wel wat later. Maar ‘wat later’ voor een timmerman betekent 8uur en dat vond ik voor een zaterdag wel vroeg, maar goed. Daardoor stonden Jochem en ik al vroeg in de Ikea (in 1 keer hebben we de Ikea gevonden!) om nog wc-borstels, planken en een boekenkast in te slaan. Terug naar de Achtergracht, uitladen en weer door naar de volgende winkel: de Nijhoff. We hadden nog een kortingsbon van 100euro en daar hebben we mooie blokken hout van gekocht…die passen echt goed in ons huis.

En toen we terugkwamen van de Nijhof was de kast klaar:
De kast heeft zes grote schuifpanelen die voor en achter elkaar langs schuiven. Jochems deel is links en de mijne rechts, maar we hebben er heerlijk veel ruimte om alles achter te gooien. Ze staan al in de grondverf en wij gaan het einde van het jaar de deuren nog verven…

Tussendoor genieten we van de kachel,

de rust op deze plek en het zonlicht die aan het einde van de dag het huis in lichter sferen brengt. Meerdere geslaagde etentjes hebben we al voorbereid in onze keuken.

De eerste kerstkaarten van de mensen hier in de buurt zijn al binnen en we willen ze allemaal graag het huis laten zien, want na een half jaar verbouwen zullen ze vast nieuwsgierig zijn. Begin09 doen we een buurthousewarming en een vrienden/familiehousewarming, uitnodiging volgt nog.

Om de hoek en niet dorps

“Naar de tandarts, die naar Weesp is verkast. Tijd om het centrum eens
te verkennen.

Amsterdam is een wereldstad, maar niet op maandag. Traag sleepte de
week zich op gang en alleen een paddo kon voor verlichting zorgen,
maar die waren na dit weekend natuurlijk geheel uitverkocht. Misschien
moest ik me vandaag maar eens buiten de grenzen van Ons Dorp wagen.
Kon ik meteen even naar de tandarts.

Voorheen zat de beste man in een riant pand aan de Keizersgracht, maar
een paar jaar geleden besloot hij naar Weesp te verhuizen. En omdat ik
zeer tevreden over hem was – hij gaat zo ontspannen te werk dat ik
ooit in slaap viel tijdens de behandeling – besloot ik hem te volgen.
Sindsdien kom ik af en toe in het vestingstadje, maar niet eerder nam
ik de tijd het centrum te verkennen.

Wat wist ik eigenlijk van Weesp? Bar weinig, nu ik erover nadacht. Het
ligt aan de Vecht, de plaatselijke voetbalvereniging heet FC Weesp en
ze hebben koekjes die Weesper moppen worden genoemd. Maar verder?

Nieuwsgierig surfte ik naar Wikipedia en daar leerde ik dat Weesp ruim
zeventienduizend inwoners telt, sinds 1355 stadsrechten heeft en een
theater bezit: de City of Wesopa. Mies Bouhuys, Wendy van Dijk en
Debby Petter zijn er geboren, Sacha de Boer en Leontine Ruiters
groeiden er op en Midas Dekkers woont er nog.

Met die kennis gewapend reed ik tegen het middaguur over de A1 naar
het oosten. De ochtendnevel trok op en toen ik twintig minuten later
de afslag nam, stond een bleek zonnetje boven de stad. Ik liet de
Boerenlandroute naar Muiden links liggen en sloeg rechtsaf de
Weesperweg op, zingend I’m a poor lonesome cowboy and a long way from
home.

De boerderijen maakten al snel plaats voor een nieuwbouwwijk en niet
lang daarna parkeerde ik mijn auto voor Meyers Culi Café op de
Achtergracht, een stil water omzoomd door stokoude bomen. De tandarts
zat naast een afbraakpand met een poëtische tekst boven de deur: ‘Mij
spreekt de blomme een tale.’ Ik vroeg hem wat nou zo leuk is aan
Weesp. “Het is gewoon een leuk oud stadje met veel mooie plekjes, en
Amsterdam is om de hoek. Je hebt de ruimte en toch is het niet dorps.
Ik ga hier niet meer weg.”

Toen ik even later, opnieuw zonder gaatjes, weer buiten stond,
ontwaakte Weesp uit de novemberslaap. Ik wandelde het kleine centrum
in, langs monumentale panden, nauwe steegjes en een ophaalbrug. Ik
kreeg zin in een kop koffie, maar café Amstelstroom, dé plek voor de
traditionele kerstbingo, was nog gesloten. Via de Slijkstraatbrug
belandde ik in de Achteromstraat. Grand café De Kaap was eveneens
dicht en ook in café Toeters en Bellen stonden de stoelen nog op de
tafels. Naar de Vecht dan maar. Het was stil op het water en de
brugwachter zat te soezen in zijn huisje. Het carillon sloeg twaalf.

In café ‘t Gat van Weesp werd ik vriendelijk ontvangen. Ik bestelde
een cappuccino bij een hoogblonde vrouw in een glimmend zwarte broek.
Pas toen kreeg ik in de gaten dat ik niet alleen was. Achter de
gokkast stond een man. Hij hield z’n parka aan, want af en toe liep
hij naar buiten om een sjekkie te roken. Prompt klaagde de uitbaatster
haar nood over het rookverbod. “Het kost me goud geld. Ik vreet m’n
hart op, dat mag je gerust weten. Als het zo doorgaat, hang ik rode
lampies op en ga ik wel achter de ramen zitten.”

Ik rekende af en zwierf verder door de middeleeuwse straten, langs
café De Natte Krant, forten met kanonnen, molens, een jachthaven en
het oude stadhuis met een unieke collectie Weesper porselein. Ik begon
de tandarts steeds beter te begrijpen.

In de VVV hing een gedicht: ‘Weesp, jouw naam zo klein, maar het hart zo groot.’

Wij waren al overtuigd, maar deze auteur nu ook!

Afgelopen donderdag was Jochem vrij en heeft hij met Harrie een hoop opgeruimd, de mannen van HGV kwamen de vouwgordijnen, de rolgordijnen en de luxaflex brengen en monteren, dat ging snel snel! En het staat mooi!
Afgelopen vrijdag was ik vrij en heb ik onder de bezielende leiding + hulp van Alice de ramen schoon gemaakt en de rest van het huis zo schoon mogelijk, klaar voor alle spullen.

Tja en toen zaterdag verhuizen: Loet en Wout waren met Jochem en mij mee naar de opslag en dat ging als een trein….we zijn flink ervaren verhuizers geworden.

In Weesp klusten Alice en Harrie vrolijk door aan de laatste dingetjes (douchegordijn werd opgehangen etc). In de middag kwamen we met de volle bus aan in Weesp (en een volle Passaat ook nog trouwens!), Karel en Marijke brachten een heerlijke lunch voor de harde werkers.

Op naar Hilversum alwaar een iets kleinere lading ons wachtte. Maar ook dit was binnen een half uur in de bus ingeladen en snel weer uitgeladen in Weesp…

Wat een hoop dozen bijelkaar! Waar moeten we het ooit allemaal kwijt?

Maar gister hebben we de hele dag kleding uitgepakt en alles een beetje ingericht, het valt allemaal nog mee, we kunnen het best goed kwijt…

Om de een of andere reden kunnen Jochem en ik nooit de Ikea vinden…vorige keer bij de Ikea in Amsterdam moesten we ook al vier verkeerde afslagen nemen voordat we het blauwgele gebouw in konden. En dan in de Ikea, daar raak je ook snel de weg kwijt! Maar eindelijk aangekomen, begon de puzzel met het Broder-systeem. Zo makkelijk is het niet, dus we zochten een medewerker aan wie we onze tekening konden laten zien. Zodat de vriendelijke medewerker ons kon helpen en zeggen: dan heb je 8 stuks van dat onderdeel nodig, 10 van die enzovoorts. Maar de medewerker wist er niets van en herhaalde steeds: er zit een boekje bij en het staat allemaal uitgelegd op het bord naast het systeem in de showroom.

Zelf uitvogelen dus. Het was 5 minuten voor sluitingstijd. Snel tekenen en uitrekenen. Snel naar het zelfbedieningsmagazijn en in het vak alle onderdelen pakken, want het moest en zou die avond lukken. We willen voornamelijk de stellingkast, omdat we echt kledingroedes nodig hebben om al onze kleding straks op te kunnen hangen. Het enige onderdeel dat de Ikea niet op voorraad had: de kledingroedes. Pffff….

Toch maar de rest meegenomen, snel nog even de tafel gehaald en de Ikeamedewerkers hielpen hun laatste klant toen uitstekend, hij wenste ons nog veel succes met het inelkaar sleutelen…. Dinsdag heeft Jochem gelukkig de kledingroedes kunnen scoren in Amsterdam, en dinsdagavond hebben we met zn tweeen (zonder enige discussie!) de kast inelkaar gezet! Harrie heeft de laatste deur ingehangen, Alice heeft de laatste ramen afgeschilderd….

 Bijna klaar voor de verhuizing zaterdag!!!

toch al heel wat weggestreept te kunnen worden. Fijn gevoel.  Harrie had de vensterbank bij de keuken al mooi gemonteerd, nu nog de vensterbank bij het voorraam.

Zondagochtend bereidden Jochem en ik het schilderwerk goed voor, deur op de schragen en alle contactdozen afplakken….Maaike en Karel konden na een kopje koffie gelijk aan het werk.

Het sneewde vandaag! En de sneeuw blijf eigenlijk nog best goed liggen, waardoor we ineens een ontzettend wintersport gevoel kregen. Karel keek nog eens goed naar buiten en zag de laag water op het dak van de keuken staan. Hij zei: dat is niet goed hoor jongens, je moet die afvoer ontstoppen. Zo gezegd, zo gedaan:

En het water loopt nu weer goed van het dak af! Dank je Karel!

Maar door de goeie hulp van Karel en Maaike (en de heerlijke quiches van Marijke) hebben we veel kunnen doen vandaag, alle muren met vlekken zijn bijgewerkt! Er zijn nog maar een paar dingen van het toedoe-lijstje van Alice over: de bovenraam-kozijnen + bijwerken raamsluitingen, de balustrade afschilderen, de plinten lijmen, de wcdeur nog 1 keertje in de lak en de omlijsting van de kachelpijp verven. Harrie heeft nog op zijn lijstje staan: de voor-vensterbank goed installeren, de balustrade monteren, de laatste electra-dingen, de afzuigkap monteren. Maar dat moet te doen zijn in de komende week. Ohja, de vloer van het toilet en de keuken moeten wij nog met wax bewerken…

Zaterdag gaan we dan echt verhuizen, eindelijk, wat hebben we er zin in! Iedereen is welkom om een handje te komen helpen hoor! Maar iedereen is ook welkom om vanaf volgende week zaterdag langs te komen om ons mooie huis te bewonderen…

Zaterdag hadden we naast Alice en Harrie, Nynke Jippes als een grote hulptroep. Deuren, frontjes, deurposten…er moest nog een hoop in de grondverf. De schragen droegen de planken waardig en alles werd snel in de verf gezet.

Jochem deed de balustrade….krabben en schuren, de oude verf moest eraf.

Toen het inmiddels donker werd, kwamen de bouwlampen weer van pas, en kan je niets anders doen dan grondverf:

Door de goede voorbereiding van zaterdag, moesten Jochem, Alice en ik zondagochtend nog een aantal dingen schuren en konden de volgende hulptroepen beginnen met het lakken van de frontjes van de keuken en de trap en de plinten enzo…

Marieke en Maartje waren lekker aan het bijkletsen boven en schilderden intussen de trap, de plinten en alle frontjes van de keuken.

Jochem en Patrick hebben de balustrade helemaal ontdaan van de oude bruine verf. De balustrade komt trouwens uit een oud pand, naast het huis van Marianne in Hilversum.

Marianne en Sander kregen het halletje toegewezen: de voordeur is nu helemaal mooi wit, de deurpost ook en één kant van de twee binnendeuren is nu ook mooi wit.

Sander en Jochem hebben nog de badkamer voor een 2e keer gedaan, Marianne en ik hebben de muur in de keuken afgemaakt.

Volgend weekend wordt het murenweekend: alle muren moeten bijgewerkt worden. De whitestone verf was op, dus er moeten nog wat ramen en kozijnen geverfd worden volgend weekend. De plinten willen we volgende week zondag gaan doen, zodat we de week daarna alles kunnen opruimen…

Die kachel doet het m hoor!

Ongeveer 1 avond in de week komen alle enveloppen en papieren en het beroemde excel-document waarin we alles registreren, uit de kast. Even alles op een rijtje zetten, de bonnen voor de bouwhypotheek verzamelen….administratie doen. Leuk is anders, maar het is wel noodzakelijk. Ik denk dat we heel goed gaan uitkomen en alles goed hebben bijgehouden, maar je weet het nooit precies!

De knakworsten bij de lunch!

Maar de handdouche….we hebben een inbouw-douche uit Italie, geen idee of het een bekend merk is, maar wij vonden die het mooist. En er zat een handdouche bij….we hebben de doos aan de loodgieter overgedragen, ervan uitgaande dat hij daar wel raad mee wist. Hij heeft al het inbouw-werk gedaan (leidingen in de muur). Daarna kwam Rodney met de tegels, tzat allemaal perfect. Gisteravond zag ik ineens de handdouche+slang liggen en dacht: goh, hoe gaat ie die nou nog aansluiten op de leiding van de gewone douche??? Vandaag is Jochem toch maar even langs geweest om polshoogte te nemen en wat bleek: de loodgieter had de handdouche niet gezien. BALEN!

Nu heeft ie de achterkant van de badkamermuur (de muur waar de leidingen inzitten) open moeten maken! Het moet helemaal opnieuw gestuuct worden en dan opnieuw geverfd….pffff dat soort dingen zijn nu echt niet meer leuk. Gelukkig heeft ie toegegeven dat hij het vergeten was, dus hij moet het oplossen. Maar tja, wij moeten die muur weer opnieuw verven.

En de wc: ik vroeg me vorige week al af: die (bouw-)pot hangt zooo laag, dat wil ik niet als hij onze nieuwe pot gaat ophangen. Ik heb het nog tegen Rodney gezegd….toen we gister in huis kwamen, bleek ie toch echt te laag te hangen. Voor lange mensen zoals Jochem en ik toch wel zijn, is dat niet leuk hoor! Vandaag heeft hij de pot 1,5 cm op kunnen hogen, tja, niet veel, maar in de wcwereld schijnt dat toch heel wat te zijn.

Maar goed, de radiatoren hangen en doen het heel goed, we hebben warm en koud water, de loodgieter gaat de afzuigkap nog installeren (gat door plafond van de keuken). Morgen komt ook de andere electrien om samen met Harrie alle electriciteit kloppend te maken en de groepenkast aan te sluiten. Spannend, ook voor Harrie!
In het weekend hard aan de schilder maar weer, volgende week ook, dan zijn we de 29e echt klaar om te gaan verhuizen. We kunnen niet meer wachten..

Zaterdagochtend gingen we eerst maar weer naar onze vaste prik: de HGV. We hebben besloten om uiteindelijk toch vier kleine luxaflex aan de voorkant van het huis (boven dan) te doen. Alle andere tachtig opties hebben we gewikt en gewogen, luxaflex vinden we eigenlijk te lelijk…maar dat blijkt toch de beste oplossing te zijn. Omdat we het zo leuk vinden om een open badkamer te hebben, is het wel lastig met wat je voor de ramen doet. Nouja, nu maar hopen dat het wel een beetje mooie luxaflex worden.

Daarna door naar onze andere vaste prik: de Nijhof, om de 17 contactdozen (dubbel, geaard, 12euro per stuk, voor diegenen die het willen weten!) te halen.

Aangekomen in Weesp, gelijk een gesprek met Rodney over de allerlaatste dingen die gedaan moeten worden. Alles duidelijk doorgelopen. Alleen, die verdomde afzuigkap. We waren in de veronderstelling dat het makkelijk was om een gat door het dak van de keuken te maken, buis erdoor heen, kapje erop, afzuigkap installeren en klaar. Maar dat valt niet binnen de offerte en het zal een dure grap worden. Nu gaan we maar even onderzoeken of we niet een afzuigkap met filtersysteem moeten doen ipv deze die we al hebben.

Alice bekommert zich om de openslaande deuren (“ik heb wel duizend gaatjes moeten dichtkitten!”) en Harrie houdt zich bezig met de kachel..
Oh wat zijn we blij met de Morso. Het is een beauty zoals Harrie altijd zegt. Hij brandt supergoed en geeft zoveel warmte en gezelligheid af! Volgens Nicola gaan we hiermee een trend zetten.

De andere hulptroepen schuurden en grondverfden de deur:

Schuren, grondverf, kitten, schuren, stofzuigen, schoonmaken, echte verf….het lijkt bijna een mantra…en dan heb ik het alleen nog over het houtwerk. Hoewel we erg ver zijn gekomen vorige week, moeten we nog steeds veel aan de muren doen.

Nicola heeft de eerste vochtwerende verf in de badkamer aangebracht:

Vandaag is Harrie begonnen met het monteren van de 17 contactdozen…en hebben Harrie en Jochem de plank met de wastafel in de badkamer gemaakt. Die plank is van hetzelfde teak als het blad van de keuken en het is super mooi geworden.

We gaan nu sowieso boven eerst af maken, beneden komt later wel weer. Dus Alice en ik hebben de ramen boven geschilderd, nadat Jochem en Harrie de raamsluitingen erop hadden gezet.

Maar welke kleur willen we dan voor die luxaflex??????

Anyway, volgende week verhuizen gaat niet lukken. Het todo lijstje is nog zo lang, voornamelijk klein schilderwerk. Schilderen kan niet in het donker (‘s avonds na werk) dus dat moet overdag. En als we al onze spullen in het huis hebben staan, en steeds weer moeten afdekken, en de vloer afdekken….nee, we gaan nog niet over 16 november. Dus iedereen die zin heeft een handje te helpen met schilderen is welkom!

Deze week komt de loodgieter nog wat dagen langs om alles aan te sluiten (radiatoren, kranen, wc’s en de cv). De vouwgordijnen voor beneden en de rolgordijnen voor boven zijn eindelijk besteld. Maar, die zijn er niet binnen een week. Dus, nog even doorzetten, doorwerken en dan kunnen we de hele winter genieten van de Morso!

We kunnen nu echt niet meer wachten totdat we er eindelijk wonen en lekker bij het haardvuur kunnen genieten van het maaltje dat we in die superkeuken hebben voorbereid!

Daarna nog snel naar Weesp, we moesten de vloer zien, en we waren er blij mee!

Zaterdagochtend stond HGV eerst op het programma, het is altijd gezellig bij HGV, de dames helpen ons elke keer weer super goed. We hadden een offerte van hen gekregen voor vouwgordijnen, maar die was echt te ver boven ons budget. De dames puzzelden en stoomden door de winkel en ineens zei er eentje: Ohja, die en die fabrikant heeft een goeie aanbieding. En zo lukte het toch om vouwgordijnen te kunnen bestellen, met een stof die we mooi vinden en voor een zeer redelijk tarief. Maar dit gaat alleen om de twee vouwgordijnen beneden. Nu boven nog.
Boven doen we rolgordijnen (schijnen echt stukken goedkoper te zijn), alleen het stukje bij de badkamer-ramen is ingewikkeld, alle mogelijke opties hebben we inmiddels bedacht, maar we zijn er nog niet helemaal uit.

Na ons HGV-bezoekje snel door naar Weesp. Daar kwamen Karel en Marijke ook net aan…In het daglicht zagen we duidelijk wat Alice al bedoelde: het wit op de vloer is niet mooi gespreid. Soms zie je teveel wit, echt een vlek, en soms zie je bijna geen wit. Jammer, maar we gaan nog wel de Vloerenwerf bellen.

Snel bedekten we de vloer met het stucloper-papier. De tuin stond nog helemaal vol met puin, en de grote glazen ruit. Jochem, Karel en Harrie moesten wel vier keer op en neer naar de stort.

De ruit was bijna heel gebleven, maar moest natuurlijk wel stuk voordat ie naar de stort ging:

Eelkje, Marianne en Sander kwamen even een kijkje nemen:
Eelkje kon het niet laten…

Zo nu en dan moeten de gereedschappen eens goed uitgezicht worden:

Het was een gezellig Zwetsloot-weekend, want Maaike kwam de volgende dag haar schilderkunsten vertonen. Omdat we zaterdag alles hebben voorbereid (zoveel mogelijk in de grondverf, voorstrijken en de muren vrijmaken), konden we zondagochtend gelijk aan de slag.
Broer en zus hebben boven aangepakt…

Een goed team!

Harrie heeft de wc met plinten en stuuc mooi afgewerkt, met die oude deur van Theo wordt het een beeldschone wc!

Over Theo gesproken: morgen komt hij de keuken installeren en dinsdag komt Jerry de kachel en de pijp installeren. Ja, nu kunnen we echt zeggen: het einde komt in zicht. Er moet nog veel gebeuren (dit lijkt inmiddels wel een spreekwoord dat Jochem en ik altijd zeggen)… maar er moet ook echt nog veel gebeuren, kelien dingen als de plinten..maar het is nu te overzien. Volgend weekend wordt ook schilderen, schilderen en schilderen (al het houtwerk nog ongeveer) en: het weekend daarna gaan we verhuizen! nee, het zal nog lang niet helemaal af zijn, maar de spullen halen we in ieder geval uit de opslag. Yes!